Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Κι όπως θα παίρνω τις στροφές....

Ναι, ακόμη το 'χει το χούι....

"....Όπως θα παίρνω τις στροφές...εσύ θα με κοιτάζεις και θα με θαυμάζεις, μαμά 😊..."

....Κι αυτό γιατί ακόμη δεν μπορώ μόνη μου να καταλάβω ότι τα καταφέρνω καλά, ή τέλος πάντων χρειάζομαι την επιβεβαίωση.....

Και στην πραγματικότητα ως μαμά δε νομίζω ποτέ να χάσω αυτές τις στιγμές που για εκείνην απόλυτα σημαντικές, όπου θα μου ζητά τη γνώμη μου και την άποψή μου...έστω και το θετικό νεύμα μου....

Σίγουρα με τα χρόνια θα λιγοστέψουν, αλλά όπως της είπα και εχθές βράδυ...

αγάπη μας, έχει δέσει τόσο όμορφα και γερά που κανείς δεν μπορεί να σπάσει αυτό το δεσμό!

_Σαν αλυσίδα είμαστε;

_Ναι, σαν αλυσίδα 😍

Καλή εβδομάδα σας εύχομαι!

Εις το επανιδείν!!

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Έχουμε χάσμα;

Mind the gap...αυτό μου έρχεται πάντα στο μυαλό όταν σκέφτομαι το χάσμα γενεών!

Αυτό  το ελάχιστο, μικρό κενό ανάμεσα στην αποβάθρα και το συρμό.

Τόσο "πρέπει" να είναι και το χάσμα....εεε;;; τι λέτε;;; μήπως το παρακάνουμε και το τεντώνουμε χωρίς λόγο;

Πάντως, μετά από έρευνα (;!) (...και σκαλίζοντας αναμνήσεις) έχω να σας πω ότι το χάσμα γενεών χαρακτηρίζεται από :

Υστερικές αντιδράσεις 😰
Ξεροκεφαλιά 🙉
Αδυναμία κατανόησης 😵
Το σύνδρομο του "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;" 😾
Φόβος του "περνάνε τα χρόνια σου λέω και γερνάμε" 😒
"Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα" 😧

και άλλα πολλά.

Πάντως, αν το καλοσκεφτούμε, αυτό το χάσμα γενεών έχει μεγάαααλο ψυχολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο. Το οποίο και φυσικά δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.

Κάθε φορά όμως που το παιδί μας, π.χ. μας ζητάει να παίξει λίγο ακόμη με το τάμπλετ, κινητό ή ότι άλλο...εμείς αν πούμε το κλασσικό...."εγώ στην ηλικία σου.....κλπ κλπ κλπ" πρακτικά μεγαλώνει το κενό ανάμεσα στην αποβάθρα και το συρμό.

Τα πράγματα γύρω μας αλλάζουν με τρομακτικούς ρυθμούς και εμείς τρέχουμε ξωπίσω τους μπας και προλάβουμε να προστατέψουμε, να κατανοήσουμε, να να να...... τα παιδιά μας....

Αλλάζουν οι τρόποι, αλλάζουν οι χρόνοι, αλλάζουν όλα....

Εσύ τι θέλεις;

Να μεγαλώσεις την απόσταση ή τουλάχιστον να την αφήσεις έτσι μικρούλα και όσο χρειάζεται;

Εις το επανιδείν!

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Γιατί δεν με πιστεύουν, μαμά;

Το 'χω πει...μπορεί να 'χει γίνει και βούκινο...η Ηρώ αγαπά το ποδόσφαιρο για τους δικούς της λόγους.

Η μαμά (εγώ καλέ) είναι εντελώς άσχετη μ΄αυτά.

Το μόνο που κάνω είναι να είμαι συνεχώς δίπλα της, να την στηρίζω σε αυτό που αγαπά.

Σε κάθε προπόνηση, σε κάθε αγώνα τις Κυριακές σε κάθε βράβευση και σε οποιαδήποτε παρέα σε μέρη με γήπεδα ποδοσφαίρου.

Έχω δει αγώνα στην τηλεόραση μαζί της (το γέλιο είναι ότι μου περιγράφει τον αγώνα!!!), έχουμε πάει και πρόσφατα στο γήπεδο παρακολουθώντας τον αγώνα μεταξύ Ελλάδος και Ίντερ (ναι, περικαλώ...το έκανα και μου άρεσε πάρα πάρα πολύ, τελικά 😊 το καταφχαριστήθηκα).

Μακρύς ο πρόλογος αλλά έχω τους λόγους μου....

Πάμε παρακάτω....

Όποτε τυχαίνει να είναι σε μέρη με παιδιά και βρίσκουν μπάλα και παίζουν, οι γνώστες (και κυρίως αγόρια) την ρωτούν αν πάει σε κάποια ακαδημία μιας και τα σουτ της και όλαταάλλαπωςταλένε δεν είναι τυχαία. Απαντάει σε όλους και μάλιστα περήφανα αλλά......

Προχθές μου έβγαλε το εξής παράπονο:

_Μαμά, σε όποιον λέω ότι πάω στον ΠΗΓΑΣΟ και παίζω ποδόσφαιρο σε ομάδα με αγόρια, δεν με πιστεύουν; Μα, γιατί;;; Αφού πάω..... Και παίζω....

Τι να της απαντήσω;;; Για πείτε;;;

Ότι ζούμε, παιδί μου, σε μια (να μην πω) κοινωνία που ΑΚΟΜΗ τα μυαλά σε ΤΕΤΟΙΑ ΜΟΝΟ θέματα είναι πίσω; (αλλού ξέρουμε και κάνουμε "ομορφιές"....)

Ότι εμείς οι ΓΟΝΕΙΣ φταίμε για όλα αυτά;

Ότι ο κόσμος δεν μπορεί να δεχτεί το διαφορετικό και το αλλιώτικο; (και σιγά το πράγμα δλδ)....

Φαίνεται απλό αλλά τελικά δεν είναι και εν έτη 2017!!!!

Και αυτό το παράδειγμα σας το δίνω όχι μόνο για το ποδόσφαιρο αλλά και για ΟΛΑ.

Π.χ. Αγόρι στο μπαλέτο, κορίτσι στο μποξ, αγόρι στη ρυθμική, κορίτσι στο καράτε, αγόρι να καθαρίζει το σπίτι (ναι, ναι.....και αυτό), κορίτσι να εργάζεται.....έτσι πάει...αλυσίδα....ή λέτε μήπως όχι;

Για μένα και αυτό παιδεία είναι!

Εις το επανιδείν!

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Το Δώρο της δασκάλας

Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου να αποφασίσουμε τι δώρο θα κάνουμε φέτος στη δασκάλα της Ηρούς.

Εμφανίστηκε μπροστά μου σε μια ανάρτηση και αμέσως φώναξα "ΕΥΡΗΚΑ"!!!

_Ηρώ τρέχα...το βρήκα.....

_Τι είναι πάλι;;; Τι βρήκες;;;; (βαριεστημένη, την σήκωσα βλέπετε από τον καναπέ!!)

_Δώρο για τη δασκάλα σου.....Είναι γλυκό, χιουμοριστικό, πρακτικό και αξιολάτρευτο! Ελπίζω δλδ να της αρέσει!

Η Δέσποινα, που τα κατασκευάζει, είναι μια γλυκύτατη μαμά, με πολύ ταλέντο, όρεξη και φαντασία.

Ξεκίνησε μόλις πέρυσι να μας δείχνει τις κατασκευές της από αφρώδες υλικό στην σελίδα Handmade gifts by Despoina.

Το πιο όμορφο και ιδιαίτερο που κάνει η Δέσποινα είναι ότι το δωράκι αυτό είναι μοναδικό για τον καθένα αποδέκτη.
Φανταστείτε ότι μπορείτε να ντύσετε την κούκλα σας όπως εσείς θέλετε....αφήστε δε που κάνει και την κομμώτρια η Δέσποινα και τους φτιάχνει τα μαλλιά σε όποιο χρώμα και κούρεμα σκεφτείτε!

Και δεν είναι υπερβολή να σας πω ότι οι κούκλες της είναι πιο όμορφες από κοντά απ' ότι τις βλέπετε στις φωτογραφίες.

Βέβαια, να επισημάνω ότι φτιάχνει κι άλλα πολλά και μπορείτε να την βρείτε στην σελίδα του facebook .

Αν θέλετε να κάνετε κι εσείς ένα ιδιαίτερο, μοναδικό και ξεχωριστό δώρο δεν έχετε παρά να της στείλετε ένα μηνυματάκι.
Θα σας απαντήσει αμέσως!

Εις το επανιδείν!